Zabytkowe witraże autorstwa Jerzego Nowosielskiego, zdobiące kościół Opatrzności Bożej w Wesołej, zostały odnowione. Remont przeprowadzono w 2024 i 2025 roku siłami parafii oraz dzięki dotacji m.st. Warszawy.
Choć kościół przy ul. P. Skargi 2 w Wesołej pochodzi z lat 30. XX wieku, wystrój wnętrza powstał dopiero w latach 70. XX wieku. Jego autorem był Jerzy Nowosielski, jeden z najwybitniejszych polskich twórców okresu powojennego.
Artysta wykonał polichromie w absydzie, pod chórem muzycznym oraz przedstawienia Drogi Krzyżowej. Zaprojektował również witraże. Te ostatnie wymagały pilnej konserwacji, dlatego zdecydowano się na ich renowację. Remont, zrealizowany w 2025 r., był możliwy dzięki finansowemu wsparciu miasta w wysokości blisko 56 tys. zł.
Witraże w złym stanie
Zespół witraży o geometrycznej kompozycji w kolorach czerwonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym i bezbarwnym wypełnia 19 okien. Były one w złym stanie technicznym i wymagały pilnej interwencji konserwatorskiej. Wszystkie uległy odkształceniom, a część szybek była popękana. Przyczyną deformacji były przede wszystkim błędy wykonawcze, m. in. zbyt cienkie profile ołowiane i nieprawidłowe kitowanie.
Głównym celem konserwacji było przywrócenie witraży do jak najlepszego stanu. Prace przeprowadzono w pracowni konserwatorskiej. Obejmowały one: prostowanie kwater, oczyszczenie kwater ze starego kitu, mycie, wzmocnienie lutowania, klejenie spękanych szkieł, kitowanie.
Dwuetapowe prace renowacyjne
W 2024 roku parafia wykonała I etap prac. Konserwacji poddano siedem witraży w dolnym rzędzie okien i trzy w górnym.
W 2025 roku, dzięki dotacji m.st. Warszawy wynoszącej blisko 60 proc. kosztów, zakończono II etap, który obejmował prace przy siedmiu witrażach w górnym rzędzie okien nawy głównej i witraż w części z chórem (triforium). Tym samym zakończyła się kompleksowa konserwacja wszystkich witraży w kościele.
Wybitny przykład współczesnej sztuki sakralnej
Świątynia w Wesołej wybudowana została według projektu Luigiego Malgheriniego w latach 1937-1939, ale dopiero w latach 70. XX wieku zaprojektowane zostały jej wnętrza. Składają się na nie polichromie, witraże, posadzki ceramiczne, aranżacja wnętrz oraz wyposażenie.
Wszystko ma spójny, inspirowany sztuką bizantyjską wystrój, uznawany za jedną z najlepszych realizacji sztuki sakralnej II połowie XX w. Wystrój i wyposażenie świątyni zostały wpisane do rejestru zabytków w 2004 roku, a kościół wraz z otoczeniem – w 2019 roku.